ιστορία-που-μας-καθηλώνει-ο-μπαμπάς-μ-65460

Ιστορία που μας καθηλώνει: «Ο μπαμπάς μου έχει σύνδρομο Down και είμαι περήφανος που είμαι γιος του, δεν θα τον άλλαζα για κανένα»

Ανάγνωση: 4'

Πρόκειται για μια ιστορία που δεν έχετε ξανακούσει. Η ιστορία αυτού του πατέρα με Σύνδρομο Down που έκανε δική του οικογένεια είναι πέρα από κάθε άλλη συγκινητική. Πολλοί πιστεύουν πως οι άνθρωποι με Σύνδρομο Down δεν μπορούν να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή. Κι όμως ήρθε ο πατέρας του Sader Issa να μας αποδείξει ότι γίνεται και, ως άνθρωποι, τον ευχαριστούμε για αυτό.

Λίγα λόγια για τη ζωή του

Ο άνθρωπος στον οποίο αναφερόμαστε είναι ο πατέρας του Sader Issa. Κατάγεται από την Συρία και σπουδάζει οδοντιατρική. Είναι ένας φοιτητής σαν όλους τους άλλους, με την διαφορά ότι μεγάλωσε με έναν πατέρα που έχει σύνδρομο Down. Κάποια στιγμή που τον ρώτησαν για το πώς ήταν τα παιδικά του χρόνια εκείνος απάντησε: «Η ανιδιοτελής αγάπη του πατέρα μου, με έκανε το πιο ευτυχισμένο παιδάκι στον κόσμο!»

Τα παιδικά του χρόνια

Κατά την παιδική του ηλικία παιδί δεν ντράπηκε ούτε μια στιγμή για την κατάσταση του πατέρα του και πλέον νιώθει μόνο περηφάνια, καθώς η αγάπη του τον οδήγησε να γίνει αυτό που είναι σήμερα-ένας άνθρωπος με αξίες, ενσυναίσθηση και κατανόηση. Καθώς μεγάλωνε, οι δυο τους ανέπτυξαν μια υπέροχη σχέση που, πολλοί γονείς θα ζήλευαν.

Οι ενδόμυχες σκέψεις του παιδιού

Τα λόγια που χαρακτηριστικά είπε για τον πατέρα του είναι τα εξής: «Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να ήταν πιο ανεκτικοί στο διαφορετικό. Μπορεί οι άνθρωποι με σύνδρομο Down να μην λειτουργούν όπως εμείς, δεν παύουν όμως να έχουν αισθήματα, όνειρα και σκέψεις δικές τους. Έχουν την δυνατότητα να ζήσουν μια κανονική ζωή, αρκεί να υπάρχει στήριξη και αποδοχή από το περιβάλλον. Δεν αξίζει να τους βοηθήσουμε;»

Η αντιμετώπιση από τον πατέρα

Και ο πατέρας, όμως, του Sader γεμίζει περηφάνια για τον γιο του-φτάνοντας μάλιστα στο σημείο που συχνά λέει σε όσους συναντάει ότι ο γιος του είναι γιατρός. Φίλοι και συγγενείς της οικογένειας υποστηρίζουν ότι όταν μιλάει για τον γιο του τα μάτια λάμπουν από αγάπη και ευτυχία. Είναι σαν να λέει «Ναι, έχω σύνδρομο Down, αλλά κοιτάξτε έναν άντρα που μεγάλωσα! Έκανα ό,τι μπορούσα για να γίνει αυτό που είναι. Και έγινε ένας άνθρωπος που βοηθάει άλλους ανθρώπους».

Το αδύνατο σύμφωνα με την επιστήμη

To National Down Syndrome Congress υπογραμμίζει ρητά ότι η ιστορία του Sader είναι αρκετά ασυνήθιστη. Αυτό συμβαίνει γιατί τα άτομα με σύνδρομο Down δεν γίνονται εύκολα γονείς. Όχι, όμως, επειδή έχουν κάποιο βιολογικό πρόβλημα, αλλά επειδή δεν δείχνουν (γιατί δεν ‘’γνωρίζουν’’ ) ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αναπαραγωγή.

Αυτό συμβαίνει επειδή χρειάζονται παραπάνω χρόνο από τον μέσο άνθρωπο για να κατακτήσουν ορισμένα αναπτυξιακά ορόσημα. Όμως και να αργούν, στο τέλος τα κατακτούν.

Επίσης, τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει υπεράνθρωπες προσπάθειες σε παγκόσμιο επίπεδο για να έχουν αυτοί οι άνθρωποι ποιοτική ζωή. Πλέον πολλοί από αυτούς μένουν μόνοι τους, σπουδάζουν ή και παντρεύονται.

Τέλος, πρέπει να πούμε πως σαν γονείς δεν υστερούν σε τίποτα αν αναλογιστεί κανείς τα λόγια του Sader: «Ο μπαμπάς μου έχει σύνδρομο Down και είναι ο καλύτερος πατέρας που θα μπορούσα να έχω». Γιατί τίποτα δεν μπορεί να νικήσει την αγάπη ενός γονιού για το παιδί του, ούτε καν ένα επιπλέον χρωμόσωμα.

Επομένως, είναι μια συγκινητική ιστορία που μας αφυπνίζει και μας δείχνει ότι δεν πρέπει να τα παρατάμε ποτέ. Καμία κατάσταση δεν είναι τόσο δύσκολη και η αγάπη νικάει κάθε εμπόδιο.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ