θύμιος-καρακατσάνης-ο-κεραυνοβόλος-έ-64701

Θύμιος Καρακατσάνης: Ο κεραυνοβόλος έρωτας με τη γυναίκα του, η διάγνωση του καρκίνου και η στήριξη της οικογένειά του μέχρι το τέλος

Ανάγνωση: 7'

Θύμιος Καρακατσάνης: Όσο ζούσε, αγάπησε πραγματικά το θέατρο και το υπηρέτησε ολόψυχα, παίζοντας και σκηνοθετώντας σε αυτό. Μάλιστα, ήταν ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον Γιάννη Μπέζο σε μια θεατρική παράσταση και ξεχώρισε το ταλέντο του. Γεννημένος στις 8 Δεκεμβρίου 1940 στα Ταμπούρια, στον Πειραιά και απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης – “Κάρολος Κουν”, ο Θύμιος Καρακατσάνης στις αρχές της καριέρας του εργαζόταν ως βασικό στέλεχος του “Θεάτρου Τέχνης” και στη συνέχεια ασχολήθηκε και με το ελεύθερο θέατρο. Δυστυχώς αυτός ο μεγάλος θεατράνθρωπος και σπουδαίος καλλιτέχνης έφυγε πολύ νωρίς: Στις 30 Ιουνίου 2012.

Θύμιος Καρακατσάνης: Από Αριστοφάνη και  Μολιέρο μέχρι Σάιμον και Μίλερ

Από τις τελευταίες του εμφανίσεις στο θέατρο ήταν στο “Θάνατο του εμποράκου” (2008-2012) του Άρθουρ Μίλερ, με την Αφροδίτη Γρηγοριάδου, και τις Νταντάδες του Γιώργου Σκούρτη. Κατεξοχήν θεατρικός ηθοποιός, ο Καρακατσάνης είχε μικρή παρουσία στη μεγάλη οθόνη, με 11 ταινίες στο ενεργητικό του από το 1967 έως το 1986. Ο Θύμιος Καρακατσάνης δημιουργήσε μια πλούσια πορεία, ερμηνεύοντας τους περισσότερους ρόλους στις κωμωδίες του ποιητή. Συμμετείχε, άλλωστε, και στην ιστορική παράσταση του Κουν με τους Όρνιθες (1959), όπως αυτή παρουσιάστηκε το 1962 και την περίοδο 1964-1965 σε παγκόσμια περιοδεία.

Έπαιξε στην επιθεώρηση και ερμήνευσε μεγάλη γκάμα ρόλων, σε έργα των Ψαθά, Πίντερ, Χάσεκ, Καλντερόν, Μολιέρου και Νιλ Σάιμον. Είχε παίξει σε έργα, μεταξύ άλλων, του Αριστοφάνη και του Μολιέρου. Το καλοκαίρι του 2011 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στη Λυσιστράτη του Αριστοφάνη, με συμπρωταγωνιστές τους Γιώργο Κωνσταντίνου, Γιώργο Παρτσαλάκη, Βασίλη Τσιβιλίκα, Κώστα Βουτσά και Βάσια Τριφύλλη.

Θύμιος Καρακατσάνης: “Ξαφνικά τα μάτια μας κάτι είπαν”

Η σύζυγός του μεγάλου ηθοποιού λεγόταν Ρούλα και ο ίδιος έχει περιγράψει την πρώτη γνωριμία τους: “Τη γνώρισα ένα βράδυ στο σπίτι ενός φίλου ηθοποιού. Όταν με σύστησαν, επειδή αυτή ήταν λάτρης του θεάτρου Tέχνης και ερχόταν και έβλεπε παραστάσεις, και της είπαν ‘να ο Καρακατσάνης’, αυτή είπε ‘Σιγά. Πολύ που θα ήθελε να είναι ο Kαρακατσάνης'”.

Συνεχίζει, λέγοντας: “Εγώ ήμουν είκοσι τεσσάρων χρονών, είχα παίξει τον επιστάτη του Πίντερ, έκανα όλο μεγάλους σε ηλικία ρόλους. Και δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ήμουν πραγματικά εγώ. Κι όταν λέω ‘ναι εγώ είμαι’, άκουσε τη φωνή μου και ξαφνικά τα μάτια μας κάτι είπαν. Και άμα εγώ βλέπω τα μάτια να μιλάνε είμαι πεισματάρης”.

Θύμιος Καρακατσάνης: Η ιστορία για τη διάγνωση του καρκίνου

Ο ηθοποιός ταλαιπωρήθηκε ιδιαίτερα από την υγεία του, όμως όπως αποδεικνύεται και παρακάτω μέσα από τα λόγια του, προσπαθούσε να αντιμετωπίζει ακόμα και τις δύσκολες στιγμές με χιούμορ: “Ήμουν απογοητευμένος ένα χρόνο εδώ από διάφορες εξετάσεις, που μου είχαν αλλάξει την Παναγία, με είχαν κόψει κομμάτια. Στη Σουηδία, λοιπόν, είχα πει στον Βασιλειάδη, έναν φίλο μου, θα πεις στο γιατρό ένα πράγμα θέλω. Nα μη μου βάλει κ@λοδ@χτυλο. Είχα μια μανία, να μη φάω κ@λοδ@χτυλο. Μόλις μπήκα μέσα, αυτός βάζει ένα γάντι. E, λέω, γιατί βάζει το γάντι; ‘Πες του το’, του έλεγα. Τέλος πάντων, μου έκανε νόημα ο γιατρός, είπε κάτι στα σουηδικά, να βγάλω το παντελόνι. Τι να κάνω; Το έβγαλα. Δεν ήξερα εγώ τίποτα. Tο μόνο που με ενδιέφερε ήταν το κ@λοδ@χτυλο”.

Ο Θύμιος Καρακατσάνης, συνεχίζοντας τη διήγησή του, λέει: “Eννοώ ερχόταν ολόκληρη σούβλα από πίσω, που δεν την ήξερα. Μου λέει να κατεβάσω το σλιπ. Bγάζω το σλιπ, μου κάνει στα γεννητικά όργανα μία έτσι και μου λέει ‘πίσω’. Eγώ σφιγγόμουν, γιατί όταν έβλεπα το γάντι αυτό και είχε και κάτι δάχτυλα τεράστια, τρόμαζα. Μου λέει ‘ντύσου’ κι ενώ περίμενα αλλού την πίεση, ξαφνικά έλεγε, έλεγε, έλεγε αυτός και βλέπω το φίλο μου τον Βασιλειάδη να ιδρώνει. ‘Ρε Κώστα, σε παρακαλώ τι λέει;’. ‘Είναι όροι κύριε Καρακατσάνη, δεν μπορώ να τους μεταφράσω’, απάντησε. Άρχισα να ανησυχώ. Λέω, θα του πω κάτι πολύ ισχυρό, άγριο… Του λέω, ‘έλα μωρέ, το ξέρω, έχω καρκίνο, πες το μου, το ξέρω’. Για να μου πει ‘α, έχεις αυτό το πράγμα’. Και μου λέει ‘ναι'”.

Στο τέλος, καταλήγει: “Και μόλις μου είπε ‘ναι’, φεύγει ένα ποτάμι όχι σαν αυτό που εννοείτε εσείς μεταφορικά, ένα πραγματικό ποτάμι από τη ράχη μου και από το κεφάλι μου και περνάει από τη ραχοκοκαλιά μου και όπως καθόμασταν σε κάτι καρέκλες σαν αυτές τις ορθοπεδικές, μια κανονική καρέκλα με ύφασμα, έχει γίνει μούσκεμα. Τότε, άρχισε να μου λέει ο γιατρός τις πιθανότητες επιβίωσης που έχω, εκεί τα λένε ψυχρά, και έπαθα ένα άσπρο, δεν άκουγα, δεν έβλεπα τίποτα. Το μόνο που σκεφτόμουν, ήταν πως πρέπει να πάω στην Ελλάδα να δω τους δικούς μου. Τίποτα άλλο”.

Θύμιος Καρακατσάνης: Όταν έπεσε η αυλαία…

Από τη διάγνωση και ύστερα ξεκίνησε να μετράει η αντίστροφη μέτρηση για τον ταλαντούχο ηθοποιό και σκηνοθέτη. Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με την υγεία του. Το βεβαρημένο ιστορικό του με τον καρκίνο και το σοβαρό πρόβλημα με το σάκχαρό του, τον είχαν αναγκάσει να μπαινοβγαίνει στο νοσοκομείο τα τελευταία δυο χρόνια.

Τελικά, παίρνει την απόφαση να σταματήσει να ασχολείται με το μοναδικό πράγμα που του έδινε όλα αυτά τα χρόνια ζωή: Το θέατρο. Τον Νοέμβριο του 2011, σε συνέντευξή του ο Θύμιος Καρακατσάνης , είχε δηλώσει ότι αποσύρεται από το θέατρο, λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια. Σε ερώτηση αν θα εμφανισθεί στη σκηνή, απάντησε: «Θα εμφανιστώ στη Δευτέρα Παρουσία. Για μένα η αυλαία έπεσε…».

Επίσημα, για τον Θύμιο Καρακατσάνη “η αυλαία έπεσε” στις 30 Ιουνίου 2012. Ήταν 71 ετών. Έως και την τελευταία στιγμή, στο πλευρό του στάθηκαν η αγαπημένη σύζυγός του Ρούλα, και οι δύο τους κόρες, η ηθοποιός Αλεξάνδρα Καρακατσάνη και η εικαστικός Κατερίνα Καρακατσάνη. Το σίγουρο είναι πως όλοι όσοι ακούσαμε για αυτόν μετά τον θάνατό του, λυπούμαστε πραγματικά που δεν έχουμε την ευκαιρία να τον απολαύσουμε στη σκηνή. 

Τέλος, πρόκειται για έναν ηθοποιό που έχει αφήσει ιστορία με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Ήταν από τους ηθοποιούς που δυστυχώς, προσβλήθηκε από την άσχημη ασθένεια του καρκίνου και τελικά μας άφησε. Η μνήμη του, όμως, δεν θα μας αφήσει ποτέ.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ