ένιωσα-τη-ψυχή-μου-να-βγαίνει-έδωσα-τ-65670

“Ένιωσα τη ψυχή μου να βγαίνει, έδωσα το 150% για την ελληνική σημαία”: Συγκινεί ο υπεραθλητής που διέσχισε 170χλμ στον Αρκτικό Κύκλο

Ανάγνωση: 8'

Όπως είναι γνωστό η γυμναστική και ιδιαίτερα το περπάτημα και το τρέξιμο είναι πολύ ευεργετικά για το σώμα μας. Έτσι ένας άνθρωπος, επαγγελματίας αθλητής κατάφερε να διασχίσει 150 χλμ στην Αρκτική τρέχοντας και τώρα θα τρέξει 270 χλμ στην έρημο. Είναι ένας 26χρονος, που ζει στη Δράμα. Είναι στο τελευταίο έτος της σχολής του, της Γερμανικής Φιλολογίας και εργάζεται στην εταιρία λογιστικών που έχει με τον αδερφό του.

Το μεγάλο κατόρθωμα

Ο αθλητής αυτός ονομάζεται Μάριος Γιαννακός και τον περασμένο Φεβρουάριο κατόρθωσε να τερματίσει έναν από τους δυσκολότερους αγώνες παγκοσμίως σε συνθήκες πολικού ψύχους. Μάλιστα, ο “αγώνας” του έγινε ντοκιμαντέρ από τον Γιώργο Λέντζα και προβλήθηκε πρόσφατα στο φεστιβάλ περιπέτειας στο Deree.

Ο Μάριος Γιαννακού μίλησε στη Μάρη Γαργαλιάνου και το nooz για όλα όσα του δίνουν δύναμη να συνεχίζει, την περιπέτεια στο βουνό,τα όνειρα, τις αποφάσεις, και τον τρόπο σκέψης του. Οι δηλώσεις του περιείχαν σαφήνεια, ακρίβεια και αυθορμητισμό.

Η συνέντευξή του

Ερ: Είσαι μόλις 26 ετών και ένας από τους 14 αθλητές σε όλο τον κόσμο που τον περασμένο Φεβρουάριο τερμάτισαν έναν από τους δυσκολότερους αγώνες παγκοσμίως σε συνθήκες πολικού ψύχους, στην Αρκτική. Πως πήρες την απόφαση να λάβεις μέρος και τι θεωρείς ότι “κέρδισες”;

Απ: Οι περισσότεροι από εμάς ζούμε μία ζωή στα πλαίσια της ασφάλειας και των υποτιθέμενων δυνατοτήτων μας. Υπάρχουν – και πρέπει να υπάρχουν- στιγμές στην ζωή που πρέπει να βγαίνουμε στα ανοιχτά εκτεθειμένοι. Πάνω σε αυτό βασίστηκε η απόφασή μου. Ένιωθα πως ήμουν έτοιμος για μία μεγάλη περιπέτεια. Το κέρδος είναι εσωτερικό. Έμαθα πολλά για μένα και κυρίως έμαθα πως η ζωή χρειάζεται λίγο τόλμη.

Ερ: Η συμμετοχή σου σε τέτοιου ύφους αγώνες υπεραποστάσεων, απαιτεί εικάζω σκληρή προπόνηση… Η προπόνηση αυτή, τι ακριβώς περιλαμβάνει;

Απ: Θα σου φανεί παράδοξο αλλά δε τρέχω πολλά χιλιόμετρα. Τρέχω 10-15 χιλιόμετρα την μέρα. Προπόνηση είναι και το διάβασμα ενός καλού βιβλίου που θα σε ωθήσει να βλέπεις καθαρά μέσα σου. Αυτές οι προσπάθειες πρώτα αρχίζουν από το μυαλό και έπειτα καταλήγουν στα πόδια.

Ερ: Υπάρχουν στιγμές που σκέφτεσαι ότι ίσως όλα αυτά σε αναγκάζουν να κάνεις “εκπτώσεις” στην καθημερινότητά σου; Τι σου δίνει δύναμη να προχωράς;

Απ: Στην ζωή τίποτα δεν σου χαρίζεται. Για να πετύχεις έναν στόχο πρέπει να στερηθείς κάποια πράγματα. Νιώθω ευτυχισμένος που πηγαίνω για τρέξιμο μόνος, ή με φίλους αντί να πήγαινα σε καθημερινή βάση για μπύρες. Θα το κάνω και αυτό αλλά όταν το χρειάζομαι.

Ερ: Τι σου έχει διδάξει το βουνό για τη ζωή;

Απ: Το βουνό μου διδάσκει για την ζωή και η ζωή μου διδάσκει για το βουνό. Η ζωή δεν είναι βουνό , ούτε το βουνό είναι η ζωή μου . Ισορροπώ ανάμεσα στα δύο και προσπαθώ να εντάξω τα ερεθίσματα αυτά στην καθημερινότητά μου. Το βουνό με έκανε να συνειδητοποιήσω πως ο άνθρωπος περιορίζει τις δυνατότητές του με τον εγωισμό του. Μου έδειξε ότι χωρίς σκληρή δουλειά και κόπο δεν γίνεται τίποτα. Και κυρίως μου έμαθε πως πολλές φορές μετράει το ταξίδι και όχι η κορυφή.

Ερ: Σε ένα από τα άρθρα σου υποστηρίζεις ότι “Η λύση σε κάθε πρόβλημα που προκύπτει, είμαστε εμείς”. Μπορείς να μας το εξηγήσεις αυτό, χαρίζοντάς μας μια προσωπική σου ιστορία;

Απ: Δεν είμαστε δέντρα. Είμαστε άνθρωποι που κρατάμε την ζωή στα χέρια μας και είμαστε κύριοι των επιλογών μας. Δεν είναι η αλλαγή για όλους το ίδιο εύκολη όμως. Η προσπάθεια όμως και μόνο δείχνει έναν άνθρωπο που θέλει να λύσει αυτά που τον τραβάνε πίσω. Μακάρι η ζωή να ήταν εύκολη και ρόδινη. Δυστυχώς αν δε κουνήσουμε εμείς τα χέρια και τα πόδια για να κολυμπήσουμε κανείς δε θα το κάνει για εμάς.

Ερ: Υπάρχει “συνταγή επιτυχίας” για κάποιον που θέλει να ξεκινήσει αγώνες υπεραποστάσεων; Τι θα τον συμβούλευες;

Απ: Δεν είμαι προπονητής, ούτε συμβουλεύτηκα αυτά τα χρόνια μεθοδικά οδηγίες από ειδικό. Δε χρειάζεται να τρέξει κάποιος υπεραποστάσεις αν δε το έχει ανάγκη. Αυτό θα το ανακαλύψει στην συνέχεια. Σε πρώτη φάση θα πρότεινα να βάλει τα παπούτσια του και να αρχίσει να τρέχει.

Ερ: Πρόσφατα η WWF προειδοποίησε «Είμαστε η πρώτη γενιά που γνωρίζει ότι καταστρέφουμε τον πλανήτη μας και η τελευταία που μπορεί να κάνει κάτι για αυτό». Στα ταξίδια σου στα βουνά, έχεις συναντήσει “επιπτώσεις” της κλιματικής αλλαγής;

Απ: Το ανθρώπινο είδος μας αποδείχθηκε καταστροφικό για τον πλανήτη Γη. Είναι το μόνο σπίτι που έχουμε. Στην Αρκτική ο καιρός έχει γίνει ασταθής μου ανέφεραν οι ντόπιοι. Βλέπουμε ασυνήθιστες θερμοκρασίες πολλές φορές και αυτό επηρεάζει όλη την βιοποικιλότητα.

Ερ: Τι είναι αυτό που θα άλλαζες χωρίς δεύτερη σκέψη στον κόσμο, αν σου δινόταν η ευκαιρία;

Απ: Θα ήθελα όλοι οι άνθρωποι να μάθουν το πρωί να στρώνουν το κρεβάτι τους. Από τα απλά πράγματα αρχίζει ο άνθρωπος για να αλλάξει τον κόσμο.

Ερ: Σε περίπου έναν μήνα ταξιδεύεις στην έρημο Al Marmoom για να τρέξεις στον μεγαλύτερο αγώνα ερήμου στον κόσμο, μήκους 270 χιλιομέτρων… Τι περιμένεις να συναντήσεις εκεί;

Απ: Μεγαλύτερος αντίπαλος από τον εαυτό σου δε θα συναντήσεις σε τέτοιους αγώνες. Ούτε η άμμος, ούτε η ερημιά, ούτε τα χιλιόμετρα , ούτε η αϋπνία δε λυγίζουν τον άνθρωπο. Το μυαλό τον λυγίζει.

Ερ: Ποιοι στηρίζουν το όλο σου αυτό εγχείρημα;

Απ: Αρκετοί και οφείλω πολλά ευχαριστώ. Συγκεκριμένα, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Μίλτο-ζαχαροπλαστεία catering, την ζυθοποιία Johnnies Bier, την εταιρία PNOE, το v15.gr και την ευρωκατασκήνωση Θάσου. Επίσης θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα μου την The North Face.

Ερ: Πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε είκοσι χρόνια από τώρα;

Απ: Ελπίζω να έχω μία όμορφή οικογένεια, να έχω δίπλα μου τους γονείς μου, τον αδερφό μου και 2 καλούς φίλους. Μπορεί να μη σας φαίνονται πολλά αλλά είναι τα πάντα.

Είναι, λοιπόν, ένας άνθρωπος με πυγμή και στόχους. Θέλει να βοηθάει τον εαυτό του μέσο της άθλησης. Αυτός ο νέος έρχεται για να μας δείξει πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο και αν υπάρχει θέληση μπορούμε να καταφέρουμε κάθε μας στόχο.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ