«Χαίρε πολυοδυνωμένη Μήτηρ του Θεού, τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαρά και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων».
Με αυτή την προσευχή συνδέεται η εικόνα της Παναγίας «Η Απαλύνουσα τας Σκληράς Καρδίας», γνωστή και ως Παναγία με τα Επτά Σπαθιά. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση που παρουσιάζει η πηγή, η εικόνα θεωρείται ότι προστατεύει όσους προσφεύγουν σε αυτήν από κάθε κακό που τους απειλεί, αλλά και από όσα μπορεί να επηρεάσουν ολόκληρη την οικογένειά τους.
Η συγκεκριμένη απεικόνιση της Θεοτόκου παρουσιάζει την Παναγία σε νεαρή ηλικία, χωρίς το Θείο Βρέφος, με τρεις λόγχες στον δεξιό και τρεις στον αριστερό ώμο. Μία ακόμη, η έβδομη και κεντρική λόγχη, βρίσκεται ανάμεσα στα χέρια της με τη λαβή προς τα κάτω.
Σύμφωνα με την παράδοση που συνοδεύει την εικόνα, κάθε μία από τις έξι λόγχες συνδέεται με την αντιμετώπιση διαφορετικής εκδήλωσης του «πονηρού».
Η πρώτη σχετίζεται με τη μαγεία, τις αρνητικές επιρροές και τους πειρασμούς.
Η δεύτερη αφορά τις ασθένειες, καθώς και τις ψυχικές και ψυχολογικές διαταραχές.
Η τρίτη συνδέεται με προβλήματα στον γάμο, τη γονιμότητα και τα παιδιά.
Η τέταρτη αφορά προσωπικές συμφορές, όπως ατυχήματα και κινδύνους κατά τη διάρκεια ταξιδιών.
Η πέμπτη σχετίζεται με τη βασκανία, τη γλωσσοφαγιά, το κακό μάτι και την κατάρα.
Η έκτη αφορά πλάνες, αδικίες και κάθε είδους απάτες.
Η εικόνα συνδέεται συμβολικά με την προφητεία του Δικαίου Συμεών, ο οποίος, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, είπε στη Θεοτόκο: «σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία».
Η απεικόνιση της «Απαλύνουσας τας Σκληράς Καρδίας» θεωρείται ιδιαίτερη, καθώς τα επτά σπαθιά ή βέλη συμβολίζουν τις θλίψεις της Μητέρας του Θεού. Ένα από αυτά παρουσιάζεται να διαπερνά την καρδιά της από κάτω.
Σύμφωνα με την ερμηνεία που παρατίθεται στην πηγή, ο αριθμός επτά στη Βίβλο συμβολίζει συνήθως την πληρότητα και την αφθονία. Στην περίπτωση της συγκεκριμένης εικόνας παραπέμπει στην πληρότητα των θλίψεων και του πόνου που βίωσε η Θεοτόκος κατά τη διάρκεια της επίγειας ζωής της.
Πριν από τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, η εικόνα βρισκόταν στον ναό του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου Μπογκολιούμπσκ, μια μικρή επαρχιακή εκκλησία στις όχθες του ποταμού Τοσίν, κοντά στη Βόλογκντα.
Μία από τις παλαιότερες ιστορίες που συνδέονται με την εικόνα αφορά έναν χωρικό από την περιοχή Καντόκοβσλυ.
Ο άνδρας αντιμετώπιζε για χρόνια γενική αδυναμία και αναπηρία, οι οποίες είχαν προκληθεί από επιπλοκές μιας ασθένειας. Κάποια στιγμή έμαθε ότι θα μπορούσε να θεραπευτεί εάν επισκεπτόταν συγκεκριμένη εκκλησία, όπου βρισκόταν η εικόνα της Παναγίας που είχε δει σε όνειρο.
Πήγε δύο φορές στην εκκλησία και ζήτησε να του επιτρέψουν να ανέβει στο κωδωνοστάσιο. Οι υπεύθυνοι, όμως, δεν τον πίστεψαν και δεν του επέτρεψαν την είσοδο.
Την τρίτη φορά, σύμφωνα με την αφήγηση, τον λυπήθηκαν και του επέτρεψαν να ανέβει. Εκεί βρήκε την εικόνα ακριβώς όπως την είχε δει στο όνειρό του.
Ο άρρωστος ζήτησε να ψαλεί μπροστά της μία παράκληση και, σύμφωνα με την παράδοση, αμέσως μετά θεραπεύτηκε.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπάρχουν άλλες αναφορές για την εικόνα, μέχρι το 1830, όταν ξέσπασε επιδημία χολέρας στη Βόλογκντα.
Οι κάτοικοι, φοβισμένοι από την εξάπλωση της ασθένειας, πήραν την εικόνα μαζί με την εικόνα «Επτά Πόλεις» και τις μετέφεραν γύρω από την πόλη σε επίσημη λιτανεία του Τιμίου Σταυρού.
Η παράδοση αναφέρει ότι η επιδημία περιορίστηκε αισθητά και στη συνέχεια εξαφανίστηκε. Από τότε, η εικόνα συνδέθηκε με πολλές αφηγήσεις για θεραπείες ασθενών.
Μία ακόμη ιστορία αφορά ένα αντίγραφο της θαυματουργού εικόνας.
Στις 2 Μαΐου 1998, ένα κορίτσι με το όνομα Αναστασία Μπαρίνα βρισκόταν μαζί με τη μητέρα της στην αγιοποίηση της Αγίας Ματρώνας. Εκεί ένιωσε την επιθυμία να αγοράσει μία χάρτινη εικόνα της Μητέρας του Θεού, κολλημένη πάνω σε ξύλο.
Κατά τη διάρκεια της αγιοποίησης τοποθέτησε την εικόνα πάνω στα άγια λείψανα της Αγίας Ματρώνας, της ιδιαίτερα γνωστής και αγαπητής Αγίας της Μόσχας, η οποία ήταν εκ γενετής τυφλή και είχε μείνει ανάπηρη από την εφηβεία της.
Η εικόνα στη συνέχεια φυλάχθηκε σε διαμέρισμα της Μόσχας, το οποίο ανήκε στη Μαργαρίτα Βολόμπιεβα, σύζυγο του Σεργκέι Λεονόντοβιτς Φορμίν, που τη συνόδευε.
Λίγο αργότερα, σύμφωνα με την αφήγηση, η εικόνα άρχισε να μοιάζει σαν να είχε «ζωντανέψει».
Όσοι την έβλεπαν, αναφέρεται ότι δυσκολεύονταν να ξεχωρίσουν τη λιθογραφία από μια παλιά εικόνα. Κάτω από τα μάτια της εμφανίστηκαν μαύροι κύκλοι, ενώ στον χώρο όπου φυλασσόταν έγινε αισθητό άρωμα λιβανιού.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες που παρατίθενται, η εικόνα άρχισε να μυροβλύζει σε μεγάλη ποσότητα, ενώ πριν από τραγικά γεγονότα φέρεται να εμφανιζόταν αίμα. Άλλοι προσκυνητές υποστήριζαν ότι θεραπεύτηκαν ή βοηθήθηκαν, ενώ ορισμένοι φέρεται να μην μπορούσαν καν να την πλησιάσουν.
Κατά την ενθρόνιση του νέου Πατριάρχη Μόσχας Κυρίλλου, σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, η εικόνα άρχισε να μυροβλύζει έντονα στο σπίτι της οικογένειας και στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε εκκλησία.
Η εικόνα «Απαλύνουσα τας Σκληράς Καρδίας» φέρεται να ήταν παρούσα και στην εκλογή του νέου Πατριάρχη, με αρκετούς να αναφέρουν ότι ήταν υγρή από μύρο.
Η παράδοση αναφέρει ακόμη ότι όσοι προσεύχονται μπροστά της για την απάλυνση των σκληρών καρδιών αισθάνονται ανακούφιση στα πνευματικά και φυσικά τους βάσανα. Άνθρωποι που προσεύχονται για τους εχθρούς τους φέρεται επίσης να έχουν αναφέρει ότι τα αισθήματα εχθρότητας που ένιωθαν μειώθηκαν.
Η Αγία Εικόνα τιμάται την Κυριακή των Αγίων Πάντων, αν και υπάρχουν αναφορές που συνδέουν την τιμή της και με τις 2 ή 15 Φεβρουαρίου.
Ο Σεργκέι Φορμίν, στρατιωτικός στο επάγγελμα, έχει αναφέρει ότι ταξίδεψε μαζί με την εικόνα επί οκτώ χρόνια τόσο στη Ρωσία όσο και στο εξωτερικό.
Όπως διηγείται, αρχικά η εικόνα βρισκόταν στο σπίτι της οικογένειας, όπου διάβαζαν Ακάθιστους Ύμνους και προσεύχονταν. Όταν όμως έγινε περισσότερο γνωστή, άρχισαν να τη μεταφέρουν σε εκκλησίες της Μόσχας.
Η αυξημένη προσέλευση πιστών έκανε δύσκολη ακόμη και τη φιλοξενία επισκεπτών στο σπίτι. Σύμφωνα με τον ίδιο, άνθρωποι που προσκύνησαν την εικόνα απέκτησαν παιδιά ή θεραπεύτηκαν, ενώ οι δωρεές που συγκεντρώθηκαν επέτρεψαν την ανέγερση ενός παρεκκλησιού προς τιμήν της.
Χωρίς κατηγορίαΗ Παναγία με τα Επτά Σπαθιά: Για βασκανία, θεραπεία ασθένειας, γλωσσοφαγιά και όχι μόνο – Η ιστορία της θαυματουργής εικόνας
Το παρεκκλήσι στη συνέχεια μετατράπηκε σε εκκλησία, στο χωριό Μπατσουρίνο, περίπου πέντε χιλιόμετρα από τη Μόσχα, όπου τελούνται κανονικά Θείες Λειτουργίες και παρακλήσεις.
Σύμφωνα με τον Σεργκέι Φορμίν, δεν πρόκειται για τη μοναδική εκκλησία που ανεγέρθηκε προς τιμήν της εικόνας.
Μία ακόμη εκκλησία είχε προγραμματιστεί να εγκαινιαστεί κοντά στη Λάρνακα της Κύπρου, ενώ προς τιμήν της εικόνας χτίστηκαν εκκλησίες σε δύο φυλακές.
Η μία βρίσκεται σε φυλακή ανήλικων κοριτσιών στην περιοχή Ριαζάν, όπου κρατούνται ανήλικες που έχουν καταδικαστεί για ιδιαίτερα σοβαρά εγκλήματα, μεταξύ των οποίων και φόνο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία, οι ίδιες οι κρατούμενες βοήθησαν στις εργασίες, σκάβοντας ακόμη και τους λάκκους για τα θεμέλια και γράφοντας έναν ύμνο για την εικόνα.
Στο Γιαροσλάβλ ανεγέρθηκε παρεκκλήσι σε ανδρική φυλακή, ενώ στην πόλη Μπαρναούλ Αλτάι υπάρχει παρεκκλήσι σε ορφανοτροφείο.
Η εικόνα έχει ταξιδέψει, σύμφωνα με τον Φορμίν, σε φυλακές, νοσοκομεία και ιδιωτικές κλινικές. Ακόμη και στη Γερμανία έχουν επισκεφθεί αρκετές φυλακές και κρατητήρια, ενώ στόχος ήταν να μεταφέρεται όπου υπήρχαν Ρώσοι, Σέρβοι και Ρουμάνοι Ορθόδοξοι.
Στη Ρωσία βρέθηκε, μεταξύ άλλων, στην Αγία Πετρούπολη, το Σαράνσκ, το Τσεμποκσάρι, το Μπριάνσκ και την Τούλα, αλλά και σε περιοχές και πόλεις όπως το Γιαροσλάβλ, το Νίζνι Νόβγκοροντ, η Σεβαστούπολη, το Γιουχνο-Σαχαλίνσκ και η Κόστρομα.
Παράλληλα, ταξίδεψε στη Γεωργία, ενώ είχε βρεθεί και στην Ελλάδα, στο Άγιον Όρος. Στην Τσεχία, σύμφωνα με τη μαρτυρία, υπήρχε ιδιαίτερα θερμή υποδοχή, με Ορθόδοξους αλλά και Καθολικούς να προσέρχονται για να προσευχηθούν μπροστά στην εικόνα.
Ο Φορμίν ανέφερε επίσης ταξίδια σε Ουκρανία, Λευκορωσία και Μολδαβία.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η εικόνα επισκέφθηκε ναούς στη Νέα Υόρκη, στο Μπρούκλιν, στο Σι Κλιφ, στο Νιακ και στο Στράτφορντ του Κονέκτικατ, ενώ είχαν προγραμματιστεί επισκέψεις στη Βοστώνη, την Ουάσινγκτον, το Τζόρντανβιλ, το Λος Άντζελες και το Σικάγο.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία, οι πιστοί προσεύχονταν για θεραπεία ασθενειών, παρηγοριά σε περιόδους θλίψης και ενίσχυση στις προσωπικές και οικογενειακές δυσκολίες.
Στη συνέντευξή του ο Σεργκέι Φορμίν αναφέρεται σε αρκετές περιπτώσεις ανθρώπων που, όπως υποστηρίζεται, βοηθήθηκαν μετά την προσευχή τους μπροστά στην εικόνα.
Ανάμεσα στις ιστορίες περιλαμβάνονται ζευγάρια που δεν μπορούσαν να αποκτήσουν παιδιά για ιατρικούς λόγους και τα οποία, σύμφωνα με τις μαρτυρίες που δόθηκαν, στη συνέχεια απέκτησαν παιδί.
Μία ακόμη περίπτωση αφορά έναν νεαρό που μεταφέρθηκε παράλυτος μπροστά στην εικόνα. Σύμφωνα με την αφήγηση, το ίδιο απόγευμα μπορούσε να περπατήσει, ενώ δεν μπορούσε να μιλήσει. Όταν η εικόνα επισκέφθηκε ξανά την περιοχή, η γιαγιά του ζήτησε μία σταγόνα μύρου, με την ελπίδα ότι θα βοηθούσε και την ομιλία του.
Παρόμοια ιστορία αναφέρεται και για ένα τετράχρονο κορίτσι στο Μπαρνάουλ. Το παιδί ήταν εκ γενετής παράλυτο και, σύμφωνα με τη μαρτυρία, την επόμενη ημέρα προσπάθησε για πρώτη φορά στη ζωή του να περπατήσει. Έναν χρόνο αργότερα, η μητέρα του προσέφερε στην εικόνα ως ένδειξη ευγνωμοσύνης μία χρυσή αλυσίδα και έναν σταυρό.
Άλλη περίπτωση αφορά ένα κοριτσάκι 18 μηνών στις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο είχε εμφανίσει έρπητες στο στόμα. Σύμφωνα με την αφήγηση, μετά από λανθασμένη διάγνωση και λανθασμένη θεραπεία το μωρό άρχισε να πνίγεται. Η μητέρα ζήτησε μύρο και, έπειτα από συμβουλή φίλης της, το έβαλε στο στόμα του παιδιού. Την ίδια ημέρα, όπως αναφέρεται, το μωρό κοιμήθηκε ήσυχα για πρώτη φορά μετά από μήνες και μέχρι το πρωί το στόμα του είχε καθαρίσει, ενώ οι υπόλοιπες πληγές επουλώθηκαν γρήγορα.
Στις μαρτυρίες που παρατίθενται υπάρχει και μία διαφορετική περίπτωση, η οποία αφορά την πίστη.
Στο Γιαροσλάβλ, μία νεαρή γυναίκα ήταν μέλος της οργάνωσης «Νέα Εποχή» και, σύμφωνα με την αφήγηση, δεν αποδεχόταν την Ορθοδοξία.
Όταν η εικόνα μεταφέρθηκε στη Μονή Τόλγκα, η μητέρα της κοπέλας προσευχήθηκε ώστε η κόρη της να επισκεφθεί την εικόνα. Το ίδιο απόγευμα οι δύο γυναίκες πήγαν μαζί να προσκυνήσουν και το επόμενο πρωί η νεαρή είπε ότι ήθελε να βαπτιστεί.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία, εγκατέλειψε την οργάνωση, έγινε πιστή και βελτιώθηκε η σχέση της με τη μητέρα της.
Παράλληλα, κατά την επίσκεψη της εικόνας σε κέντρο διοίκησης της περιφερειακής κυβέρνησης του Τσελιάμπινσκ, τελέστηκε ακολουθία και ο δήμαρχος της πόλης βαπτίστηκε.
Ο Σεργκέι Φορμίν αναφέρθηκε και σε μία προσωπική εμπειρία που, όπως είπε, συνέβη στο Σαχαλίν.
Η ομάδα επισκεπτόταν την περιοχή κάθε Ιανουάριο, με το ταξίδι αεροπορικώς να διαρκεί περίπου δέκα ώρες. Μία ημέρα, ενώ υπήρχε χιονοθύελλα και οι οδηγοί αρνούνταν να μεταφέρουν την ομάδα στην άλλη πλευρά, στους λόφους, ο Φορμίν τραυμάτισε τον αστράγαλό του και δεν μπορούσε να περπατήσει.
Τελικά μεταφέρθηκε στην καρότσα ενός αυτοκινήτου προς την εκκλησία. Ο ίδιος, όπως περιγράφει, προσευχήθηκε ώστε ο αστράγαλός του να θεραπευτεί γρήγορα.
Ο αστράγαλος ήταν πρησμένος και έμοιαζε με μεγάλη μελανιά. Ο γιατρός τον έδεσε και, σύμφωνα με τη μαρτυρία, μέχρι το απόγευμα μπορούσε να περπατήσει, ενώ το επόμενο πρωί μπορούσε ακόμη και να τρέξει. Μετά την επιστροφή του στη Μόσχα, ο τραυματισμός είχε σχεδόν εξαφανιστεί και σύντομα θεραπεύτηκε πλήρως.
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι ένας φίλος του, πρώην διοικητής των ειδικών δυνάμεων «Άλφα» της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφάλειας, έβαζε μύρο από την εικόνα στους στρατιώτες πριν από αποστολές σε «θερμά σημεία», μεταξύ άλλων για επιχειρήσεις διάσωσης ομήρων. Όπως υποστήριξε, κανένας από αυτούς δεν είχε τραυματιστεί από σφαίρα.
Η εικόνα έχει πλέον τη δική της εκκλησία, όπου οι πιστοί προσέρχονται για τις ακολουθίες και την προσευχή.
Ο Φορμίν εξηγεί ότι, παρότι πολλοί άνθρωποι θέλουν να την επισκεφθούν, δεν μεταφέρεται μόνο σε μεγάλους καθεδρικούς ναούς. Πηγαίνει επίσης σε απομακρυσμένα χωριά, σε μικρές ενορίες και σε περιοχές όπου, σύμφωνα με τη μαρτυρία, δεν είχε ταξιδέψει προηγουμένως κάποιο ιερό αντικείμενο.
Τα επόμενα ταξίδια που αναφέρονταν στη συνέντευξη αφορούσαν τη Γαλλία και το Βέλγιο, καθώς και την Κύπρο, όπου υπήρχε προσπάθεια να μεταφερθεί η εικόνα για τα εγκαίνια της εκκλησίας.
Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε από την Τατιάνα Βεστολκίνα, με μετάφραση από τα ρωσικά στα αγγλικά από τη Μαρίνα Φράι, το 2009. Το κείμενο περιλαμβάνει επίσης τους ΚΔ’ Χαιρετιστήριους Οίκους προς την Υπεραγία Θεοτόκο «Την Απαλύνουσα τας Σκληράς Καρδίας».
Με αφορμή τις αλλαγές προσώπων στα social media με βάση πώς θα ήταν τη δεκαετία του ’80 η γνωστή ηθοποιός που έζησε αυτά τα χρόνια δημοσίευσε φωτογραφία τη
Η τρέχουσα σχολική εβδομάδα ολοκληρώνεται με χαμόγελα για τους μαθητές σε Πύλο και Κύθηρα καθώς η γιορτή της Παναγίας Μυρτιδιώτισσας που τιμάται την Πέμπτη
Μια άγνωστη και ιδιαίτερα προσωπική στιγμή από την επίσκεψη του Γιώργου Μαζωνάκη στο Άγιο Όρος ήρθε στο φως λίγες ημέρες μετά τον θάνατό του, αναδεικνύοντα
Θλίψη έχει προκαλέσει η είδηση του θανάτου του Κώστα Παπανώτα, αδελφού του γνωστού δημοσιογράφου και παρουσιαστή Δημήτρη Παπανώτα. Ο Κώστας Παπανώτας είχε
Τραγική κατάληξη είχε επιχείρηση παροχής βοήθειας σε περιπατητές στη Ρόδο, καθώς πυροσβέστης τραυματίστηκε θανάσιμα το μεσημέρι της Τρίτης 22 Σεπτεμβρίου.
Περισσότερες Ειδήσεις σήμερα
Από τα δεξαμενόπλοια στα τσιπ – Πώς η Μαρία Αγγελικούση διπλασίασε την περιουσία της
Ένταση στο Open για την υπόθεση Μαζωνάκη – Σφοδρή αντιπαράθεση Φραγκάκη, Παγώνη και Καλλιακμάνη